4ο Κοινωνιολογικό Δοκίμιο:Φθηνές Απομιμήσεις των Αρχαίων Ελλήνων

          Η σημερινή μου ανάρτηση πραγματεύεται ένα ερώτημα που υπάρχει, ή, έστω, θα έπρεπε να υπάρχει στη σύγχρονη Ελλάδα. Πως κατάντησε αυτό το κράτος από μεγαλύτερη δύναμη του κόσμου(Ευρώπης) και μέρος όπου ανθούσαν οι επιστήμες(αντικείμενα παρατήρησης μέσω των 5 αισθήσεων ή του μυαλού), οι τέχνες(αντικείμενο αίσθησης-δεν εννοώ τις 5 αισθήσεις) κι η φιλοσοφία(αντικείμενο περισυλλογης)(όλα μαζί=τα 3 αντικείμενα του πνεύματος) πριν από δυόμιση χιλιάδες χρόνια περίπου σε ένα μέρος όπου έχει χρεοκοπήσει όχι μόνο οικονομικά(αυτό είναι το λιγότερο) αλλά και σε επίπεδο αξιών, παιδείας και των τριών αντικειμένων του πνεύματος, το οποίο περιφρονείται από τους περισσότερους σύγχρονους (αλλοεθνείς) ανθρώπους(το ότι πολλοί μας συμπαθούν σα λαό δε σημαίνει ότι μας εκτιμούν κιόλας-άλλο συμπάθεια κι άλλο εκτίμηση). Φυσικά, δεν πιστεύω σε καμία περίπτωση ότι oi Νεοέλληνες έχουν μόνο κακά στοιχεία, ούτε ότι οι πρόγονοί μας ήταν τέλειοι, κάθε άλλο(θεωρώ ότι μοιραζόμαστε αρκετά καλά, αλλά και κακά στοιχεία με τους αρχαίους προγόνους μας). Απλώς αναζητάω τα αίτια της πτώσης αυτής, για την οποία θεωρώ υπεύθυνους όλους εμάς, τους Νεοέλληνες. Κι επειδή σε αυτό το κείμενο πρόκειται να καυτηριάσω πολλά από τα αρνητικά χαρακτηριστικά μας, παρακαλώ όλους τους Νεοέλληνες που πιστεύουν ότι είναι άμεμπτοι κι αλάθητοι(βασικότερο και συνάμα χειρότερο χαρακτηριστικό των σημερινών Ελλήνων), να μην το διαβάσουν.

5ο Ψυχολογικό Δοκίμιο: Quo modo tabula scribitur/scripta est

          Το παρόν δοκίμιο αποτελεί συνέχεια του 8ου φιλοσοφικού λογικού, στο οποίο κρίνονταν οι 3 απόψεις περί της διαμόρφωσης της ανθρώπινης προσωπικότητας. Ο λόγος που αυτό είναι ψυχολογικό ενώ το προηγούμενο ήταν φιλοσοφικό είναι ότι στο προηγούμενο η συζήτηση ήταν σε περισσότερο θεωρητικά επίπεδα. Αντίθετα με αυτό, στο παρόν δοκίμιο θα προσπαθήσω να μιλήσω πρακτικά για το πώς διαμορφώνεται η προσωπικότητα του ανθρώπου(Quo modo tabula scribitur/scripta est=Πώς γράφεται/έχει γραφεί ο πίνακας), κάτι που αποτελεί ζήτημα ενός κλάδου της ψυχολογίας(αναπτυξιακή ψυχολογία-αλλά κι αυτού της προσωπικότητας βέβαια), εξ'ού και ψυχολογικό. (Να ξεκαθαρίσω βέβαια ότι, όπως πάντα, τα περισσότερα από όσα γράφω δε βασίζονται σε επιστημονικές έρευνες και βιβλιογραφία, αλλά σε δικές μου σκέψεις). Σε κάθε περίπτωση πάντως, και τα δύο κείμενα μπορούν να χαρακτηριστούν είτε φιλοσοφικά(λογικά) είτε ως ψυχολογικά.

4ο Ψυχολογικό Δοκίμιο: Χαρά, Λύπη κι η επίδρασή τους στην απόδοση του ανθρώπου

         Η σημερινή μου ανάρτηση αφορά δύο συναισθήματα, τη χαρά και τη λύπη. Ή μάλλον τέσσερα, αφού τόσο η χαρά, όσο κι η λύπη διαιρούνται για μένα σε δύο άλλα συναισθήματα η καθεμία. Η χαρά στην ευχαρίστηση και την ευτυχία κι η λύπη στη δυσαρέσκεια και την δυστυχία. Θα αναλύσω όμως και τα τέσσερα στο ίδιο δοκίμιο, αφού μεταξύ της ευχαρίστησης και της ευτυχίας, καθώς και μεταξύ της δυσαρέσκειας και της δυστυχίας δεν υπάρχουν μεγάλες διαφορές. Για την ακρίβεια, η βασική διαφορά τους έχει να κάνει με τη διάρκεια τους. Όσον αφορά το πώς βιώνονται από τον άνθρωπο και τι αποτελέσματα έχουν για αυτόν, μοιάζουν πολύ μεταξύ τους. Πέραν από την ανάλυση των συναισθημάτων αυτών, στόχος μου είναι επίσης να δείξω το πώς επηρεάζουν την ανθρώπινη απόδοση/συμπεριφορά.  

8ο Φιλοσοφικό(Λογικό) Δοκίμιο: Tabula rasa aut tabula scripta?

          Ένα από τα πιο σπουδαία ερωτήματα που αφορούν τον άνθρωπο είναι και το πώς διαμορφώνεται τελικά η προσωπικότητά του, δηλαδή ο χαρακτήρας, οι ικανότητες, τα ενδιαφέροντά του. Υπάρχουν τρεις απόψεις-απαντήσεις πάνω σε αυτό το θέμα. Άλλοι λένε ότι είναι θέμα γονιδίων, ότι δηλαδή τα περισσότερα από τα χαρακτηριστικά του τα κληρονομεί από τους προγόνους του. Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι είναι κάτι που συμβαίνει τυχαία. Και, τέλος, υπαρχουν κι εκείνοι που πιστεύουν ότι ο άνθρωπος όταν γεννιέται δε διαθέτει προσωπικότητα(tabula rasa) κι ότι η προσωπικότητα που έχει διαμορφώσει κάποιος είναι συνολικό άθροισμα όλων των μέχρι τώρα εμπειριών και των ασχολιών του. Το σημερινό μου κείμενο θα το αφιερώσω στην κρίση αυτών των τριών απόψεων.
(ο τίτλος σημαίνει: άγγραφος ή εγγεγραμμένος πίνακας-με τη λέξη πίνακας αναφέρεται στην προσωπικότητα)

3ο Κοινωνιολογικό Δοκίμιο: Οικογένεια και Σχολείο, Αίτια και Λύσεις των σημαντικών προβλημάτων των σημερινών ανθρωπίνων κοινωνιών

          Το σημερινό μου κείμενο έχει ως θέμα την οικογένεια και το σχολείο, δυο πολύ σημαντικούς θεσμούς, που μοιράζονται μια ιδιαιτερότητα: είναι οι δύο θεσμοί από τους οποίους προέρχεται η συντριπτική πλειοψηφία των προβλημάτων που ταλανίζουν τις ανθρώπινες κοινωνίες στις μέρες μας, καθώς όμως κι οι θεσμοί που μπορούν να δώσουν λύση σε αυτά. Άλλωστε, όπως πιθανότατα θα τονίσω σε επόμενο δοκίμιο, για να λυθεί ένα πρόβλημα πρέπει να ανακαλυφθούν, να γίνουν κατανοητά και να διορθωθούν τα αίτιά του. Και, καθώς τα προβλήματα της κοινωνίας δεν σχετίζονται π.χ. με φυσικές καταστροφές, οπότε θα χρειαζόταν η επιστήμη να προοδεύσει και να προαστατεύσει τον άνθρωπο, αλλά με κρίση ταυτότητας των ανθρώπων(αλλοτρίωση) και ιδεολογίας, είναι λογικό ότι αυτά προέρχονται από την οικογένεια και το σχολείο, τους θεσμούς που διαμορφώνουν ιδεολογίες, κι εκεί πρέπει να λυθούν.

7ο Φιλοσοφικό(Λογικό) Δοκίμιο: Η ικανότητα χειρισμού της γλώσσας ως δείκτης ευφυΐας

          Οι περισσότεροι άνθρωποι καταννοούν κι αναγνωρίζουν την τεράστια σημασία που έχει η γλώσσα για την ανθρωπότητα. Δίχως τη γλώσσα, θα ήταν αδύνατο για το ανθρώπινο γένος να προοδεύσει και να φτάσει στα σημερινά επίπεδα, μιας και θα επικρατούσε μια κατάσταση αντίστοιχη με την ιστορία του πύργου της Βαβέλ, όπως τη γνωρίζουμε από τη Βίβλο. Κατά τη γνώμη μου όμως, η σημασία της γλώσσας δεν έγκειται μονάχα στον αναμφισβήτητα σπουδαίο ρόλο που έχει διαδραματίσει στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η γλώσσα, ή καλύτερα η ικανότητα χειρισμού της, αποτελεί μια ξεκάθαρη ένδειξη για την ευφυΐα κάποιου, κι εκείνη που σχετίζεται με την αντικειμενική σκέψη, για την οποία έγινε λόγος στο προηγούμενο δοκίμιο για το νου, αλλά κυρίως για αυτή που σχετίζεται με την υποκειμενική σκέψη(ο λόγος που αφορά κυρίως την υποκειμενική σκέψη, που σχετίζεται με το πνεύμα, είναι ότι μπορεί κάποιος να έχει εξασκηθεί στην αντικειμενική σκέψη, που αφορά κυρίως υπολογισμούς και να την έχει βελτιώσει, παραμελώντας όμως την ικανότητά του στο λόγο. Από την άλλη, θεωρώ σχεδόν αντίθετο να έχει εξασκήσει την υποκειμενική του σκέψη, που αφορά κυρίως τις ανθρωπιστικές επιστήμες αλλά κι οτιδήποτε για το οποίο δεν υπάρχει κοινή πανανθρώπινη άποψη, δίχως να εξασκήσει το λόγο. Το γιατί θα το εξηγήσω στη συνέχεια).

2ο Φιλοσοφικό Δοκίμιο: Ο ανθρώπινος νους

          Στο προηγούμενο φιλοσοφικό δοκίμιο είχε γίνει λόγος για τα τρία μέρη της ανθρώπινης οντότητας: το σώμα, την ψυχή και το πνεύμα. Καθώς όμως, σε πολλών τις συνειδήσεις, το μυαλό είναι το ίδιο με το πνεύμα ή ένα επιπλέον μέρος του ανθρώπου, θα αφιερώσω τη σημερινή μου ανάρτηση στην ανάλυση του ανθρώπινου αυτού οργάνου, το οποίο θεωρώ σημαντικότερο όλων(από την άποψη ότι είναι το μόνο από το οποίο εξαρτάται η επιβίωση 2 μερών του ανθρώπου:σώματος και πνεύματος).