17ο Φιλοσοφικό(Λογικό) Δοκίμιο:Ο νόμος των πιθανοτήτων

          Είχα αναφέρει, μεταξύ άλλων, στο 3ο ψυχολογικό δοκίμιο, ότι οι άνθρωποι κάνουν επιλογές σχετικά με το τι θα κάνουν ή όχι, ζυγίζοντας τα θετικά και τα αρνητικά της κάθε επιλογής. Πώς όμως πρέπει να γίνεται αυτό το <<ζύγισμα>>; Σε αυτό το ερώτημα θα απαντήσω με το παρόν δοκίμιο, εκθέτοντας μια διαδικασία την οποία ονομάζω νόμο των πιθανοτήτων. Αυτή η διαδικασία είναι κάπως περίπλοκη, αλλά αξίζει να προσπαθήσει κάποιος να την καταλάβει, αφού είναι νομίζω πολύ χρήσιμη.

16ο Φιλοσοφικό(Λογικό) Δοκίμιο:Το μεγάλο σχολείο της ζωής

          Υπάρχουν πολλά είδη σχολείων. Τα σχολεία αυτά, είτε στεγάζονται σε κάποιο ίδρυμα, φτιαγμένο για το σκοπό αυτό, είτε, πολύ συχνά, όχι-πρόκειται απλώς για διδακτικές καταστάσεις που μας μαθαίνουν χρήσιμα πράγματα. Ένα από τα σχολεία που εντάσσονται στη δεύτερη κατηγορία, είναι το <<σχολείο της ζωής>>. Το <<σχολείο της ζωής>> χρησιμοποιείται αρκετά σαν έννοια, αλλά νομίζω ότι δεν έχει δοθεί η απαραίτητη έμφαση στην ακριβή εξήγησή της, καθώς και στη σπουδαιότητά της. Επομένως, αυτό θα προσπαθήσω να το κάνω εγώ μέσω της σημερινής μου ανάρτησης.

15ο Φιλοσοφικό(Λογικό) Δοκίμιο: Διαφορετικότητα-Συγκρίσεις-Προκαταλήψεις

          Πάντα, από την πρώτη στιγμή που άρχισα να γράφω στο blog αυτό, είχα στο μυαλό μου να μιλήσω κάποια στιγμή για το θέμα της διαφορετικότητας και του ρατσισμού. Η αλήθεια είναι πως, λίγο επειδή το θέμα είναι αρκετά πιο πολύπλοκο από ότι φαίνεται, λίγο επειδή θεωρούσα ότι άλλα θέματα προείχαν, το άφησα. Ήρθε όμως η ώρα να γράψω και για αυτό το πολύ μεγάλο και σημαντικό θέμα, με τον τρόπο (θέλω να πιστεύω) που του αρμόζει. Στη σημερινή μου ανάρτηση δηλαδή πρόκειται να εξηγήσω πως βλέπω εγώ τις ατομικές διαφορές, τις συγκρίσεις και τις προκαταλήψεις(:ρατσισμός=αρνητική προκατάληψη που εκφράζεται με πράξεις), καθώς και την αιτιώδη σχέση που υπάρχει μεταξύ τους.

4ο Άρθρο: Το έλλειμμα ανθρωπιάς στην εποχή μας

          Το κείμενό μου αυτό δε θα είναι σαν τα άλλα(άρθρα). Το κείμενό μου αυτό αποτελεί μια δική μου απάντηση στο θέμα της έκθεσης των φετινών πανελληνίων, κάτι που σημαίνει ότι θα είναι λίγο περιορισμένο(λιγότερο ελεύθερο λεξιλόγιο και περιορισμός στις λέξεις-το κάθε επιχείρημα στις βασικές παραγράφους θα αναλύεται σε περίπου 45 λέξεις). Ο λόγος που γράφω πάνω σε αυτό το θέμα δεν είναι φυσικά ότι μου αρέσουν ξαφνικά οι Πανελλήνιες. Είναι ότι μου αρέσει πάρα πολύ το θέμα(αποτέλεσε για μένα ευχάριστη έκπληξη) και το θεωρώ εξαιρετικής σημασίας, ώστε να προβληματίσει σε σχέση με την απουσία ενός πολύ σπουδαίου αγαθού, το οποίο αντιμετωπίζει πλέον την ανθρώπινη περιφρόνηση.  Άλλωστε δεν το είχα στο νου μου να γράψω, ένα τυχαίο γεγονός με παρακίνησε. Όσο για το λόγο που γράφω σε στυλ εξετάσεων(όσο βέβαια το θυμάμαι αυτό το στυλ), αυτός είναι θέμα εγωισμού:για να αποδείξω ότι μπορώ κι έτσι, όσο κι αν δεν μου αρέσει...... Φυσικά βέβαια, δεν επιδιώκω να πάρω καλό βαθμό :P Πριν αρχίσω, θέλω να διευκρινίσω, για τους πιστούς του blog, ότι η ανθρωπιά για μένα ισοδυναμεί με την ηθική(αρετή), για την οποία έκανα λόγο στο 3ο μου  κείμενο(1ο Φιλοσοφικό-Λογικό Δοκίμιο). Το θέμα, για όσους δεν το γνωρίζουν, είναι το εξής:
               Σε άρθρο σας, που θα δημοσιευτεί σε τοπική εφημερίδα, να αναφερθείτε σε φαινόμενα που αποδεικνύουν το έλλειμμα ανθρωπιάς στην εποχή μας, αλλά και σε δραστηριότητες, ατομικές και συλλογικές, που αποσκοπούν στον περιορισμό αυτού του ελλείμματος (500-600 λέξεις). Πριν αρχίσω, θέλω να εκφράσω τη μεγάλη μου χαρά και συγκίνηση για το γεγονός ότι συμπληρώθηκε 1 χρόνος(και 3-4 μέρες) από τη στιγμή που άρχισα να γράφω και να ευχαριστήσω όσους αναγνώστες τιμούν την προσπάθειά μου.

14ο Φιλοσοφικό(Λογικό) Δοκίμιο: Η μεγάλη χρησιμότητα της αλληλοβοήθειας

          Στα δοκίμια που είχα μιλήσει για την παιδεία, είχα αναφέρει πως για να έχει ένας άνθρωπος ένα από τα χαρακτηριστικά της παιδείας, την ηθική αρετή, πρέπει να σέβεται και να βοηθάει τους άλλους. Το ζήτημα του σεβασμού νομίζω το έχω αναλύσει επαρκώς. Έτσι, σε αυτό το κείμενό μου θα αναλύσω και το ζήτημα της βοήθειας.

3ο Άρθρο: Η "καθώς πρέπει" συνέχιση της υποδούλωσης των Ελλήνων

          Είχα αποφασίσει να σταματήσω να γράφω άρθρα, επειδή πίστευα ότι τα δοκίμια είναι σημαντικότερα, μιας και καλύπτουν γενικότερες πτυχές της ανθρώπινης ζωής κι επίσης τα νοήματά τους είναι σημαντικότερα. Και δεν έπαψα να το πιστεύω αυτό. Παρ'ολ'αυτά, κι η υπομονή έχει τα όριά της. Η εξαθλίωση του ελληνικού σχολείου συνεχίζεται και δεν μπορώ να μείνω άλλο άπραγος μπροστά σε αυτό. Το έκανα για το λόγο που εξήγησα παραπάνω, όταν άλλαξε το σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, διαψεύδοντας όλους τους Έλληνες, οι οποίοι πίστευαν <<χειρότερα δε γίνεται>>. Τώρα όμως, με την (καθ'οδόν) επιμήκυνση του σχολικού έτους και με την απόφαση να γίνεται μάθημα και κατά τη διάρκεια εορταστικών περιόδων, δεν μπορώ να μην αναφερθώ πια στο θέμα <<εκπαίδευση στην Ελλάδα του 21ου(μόνο στα χαρτιά) αιώνα>>.

13ο Φιλοσοφικό(Λογικό) Δοκίμιο:Η άμυνα έναντι στη διάπραξη λαθών

          Όπως ανέφερα και στο τελευταίο μου δοκίμιο, η σημερινή μου ανάρτηση, η δεύτερη με θέμα τα λάθη, θα έχει ως θέμα το πώς μπορούμε να τα αποφύγουμε, προκειμένου να αποφύγουμε και τις τιμωρίες-προβλήματα που αυτά επιφέρουν. Φυσικά το να τα αποφύγουμε σε απόλυτο βαθμό είναι κάτι αδύνατον, όμως μπορούμε να τα περιορίσουμε σημαντικά μέσω των τρόπων που θα αναφέρω παρακάτω.