4ο Άρθρο: Το έλλειμμα ανθρωπιάς στην εποχή μας

          Το κείμενό μου αυτό δε θα είναι σαν τα άλλα(άρθρα). Το κείμενό μου αυτό αποτελεί μια δική μου απάντηση στο θέμα της έκθεσης των φετινών πανελληνίων, κάτι που σημαίνει ότι θα είναι λίγο περιορισμένο(λιγότερο ελεύθερο λεξιλόγιο και περιορισμός στις λέξεις-το κάθε επιχείρημα στις βασικές παραγράφους θα αναλύεται σε περίπου 45 λέξεις). Ο λόγος που γράφω πάνω σε αυτό το θέμα δεν είναι φυσικά ότι μου αρέσουν ξαφνικά οι Πανελλήνιες. Είναι ότι μου αρέσει πάρα πολύ το θέμα(αποτέλεσε για μένα ευχάριστη έκπληξη) και το θεωρώ εξαιρετικής σημασίας, ώστε να προβληματίσει σε σχέση με την απουσία ενός πολύ σπουδαίου αγαθού, το οποίο αντιμετωπίζει πλέον την ανθρώπινη περιφρόνηση.  Άλλωστε δεν το είχα στο νου μου να γράψω, ένα τυχαίο γεγονός με παρακίνησε. Όσο για το λόγο που γράφω σε στυλ εξετάσεων(όσο βέβαια το θυμάμαι αυτό το στυλ), αυτός είναι θέμα εγωισμού:για να αποδείξω ότι μπορώ κι έτσι, όσο κι αν δεν μου αρέσει...... Φυσικά βέβαια, δεν επιδιώκω να πάρω καλό βαθμό :P Πριν αρχίσω, θέλω να διευκρινίσω, για τους πιστούς του blog, ότι η ανθρωπιά για μένα ισοδυναμεί με την ηθική(αρετή), για την οποία έκανα λόγο στο 3ο μου  κείμενο(1ο Φιλοσοφικό-Λογικό Δοκίμιο). Το θέμα, για όσους δεν το γνωρίζουν, είναι το εξής:
               Σε άρθρο σας, που θα δημοσιευτεί σε τοπική εφημερίδα, να αναφερθείτε σε φαινόμενα που αποδεικνύουν το έλλειμμα ανθρωπιάς στην εποχή μας, αλλά και σε δραστηριότητες, ατομικές και συλλογικές, που αποσκοπούν στον περιορισμό αυτού του ελλείμματος (500-600 λέξεις). Πριν αρχίσω, θέλω να εκφράσω τη μεγάλη μου χαρά και συγκίνηση για το γεγονός ότι συμπληρώθηκε 1 χρόνος(και 3-4 μέρες) από τη στιγμή που άρχισα να γράφω και να ευχαριστήσω όσους αναγνώστες τιμούν την προσπάθειά μου.

14ο Φιλοσοφικό(Λογικό) Δοκίμιο: Η μεγάλη χρησιμότητα της αλληλοβοήθειας

          Στα δοκίμια που είχα μιλήσει για την παιδεία, είχα αναφέρει πως για να έχει ένας άνθρωπος ένα από τα χαρακτηριστικά της παιδείας, την ηθική αρετή, πρέπει να σέβεται και να βοηθάει τους άλλους. Το ζήτημα του σεβασμού νομίζω το έχω αναλύσει επαρκώς. Έτσι, σε αυτό το κείμενό μου θα αναλύσω και το ζήτημα της βοήθειας.

3ο Άρθρο: Η "καθώς πρέπει" συνέχιση της υποδούλωσης των Ελλήνων

          Είχα αποφασίσει να σταματήσω να γράφω άρθρα, επειδή πίστευα ότι τα δοκίμια είναι σημαντικότερα, μιας και καλύπτουν γενικότερες πτυχές της ανθρώπινης ζωής κι επίσης τα νοήματά τους είναι σημαντικότερα. Και δεν έπαψα να το πιστεύω αυτό. Παρ'ολ'αυτά, κι η υπομονή έχει τα όριά της. Η εξαθλίωση του ελληνικού σχολείου συνεχίζεται και δεν μπορώ να μείνω άλλο άπραγος μπροστά σε αυτό. Το έκανα για το λόγο που εξήγησα παραπάνω, όταν άλλαξε το σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, διαψεύδοντας όλους τους Έλληνες, οι οποίοι πίστευαν <<χειρότερα δε γίνεται>>. Τώρα όμως, με την (καθ'οδόν) επιμήκυνση του σχολικού έτους και με την απόφαση να γίνεται μάθημα και κατά τη διάρκεια εορταστικών περιόδων, δεν μπορώ να μην αναφερθώ πια στο θέμα <<εκπαίδευση στην Ελλάδα του 21ου(μόνο στα χαρτιά) αιώνα>>.

13ο Φιλοσοφικό(Λογικό) Δοκίμιο:Η άμυνα έναντι στη διάπραξη λαθών

          Όπως ανέφερα και στο τελευταίο μου δοκίμιο, η σημερινή μου ανάρτηση, η δεύτερη με θέμα τα λάθη, θα έχει ως θέμα το πώς μπορούμε να τα αποφύγουμε, προκειμένου να αποφύγουμε και τις τιμωρίες-προβλήματα που αυτά επιφέρουν. Φυσικά το να τα αποφύγουμε σε απόλυτο βαθμό είναι κάτι αδύνατον, όμως μπορούμε να τα περιορίσουμε σημαντικά μέσω των τρόπων που θα αναφέρω παρακάτω.

12ο Φιλοσοφικό(Λογικό) Δοκίμιο: Τα Λάθη κι οι Συνέπειές τους

          Στην προηγούμενή μου αναρτηση, έκανα λόγο για τα προβλήματα. Και πιστεύω ότι, σε γενικές γραμμές, το κάλυψα το θέμα αυτό. Ξέχασα όμως να αναφέρω κάτι πολύ σημαντικό: το από πού προέρχονται τα προβλήματα. Οι απαντήσεις σε αυτό το ερώτημα μπορούν να είναι δύο: η μία(σπανιότερα) είναι η τύχη κι η άλλη(συχνότερα) τα λάθη του ανθρώπου(καμιά φορά βέβαια μπορούν και να συνυπάρξουν). Σε αυτό εδώ το κείμενο, αλλά και στο επόμενο, καθώς δε φτάνει ένα για να καλύψω το θέμα, θα αναφερθώ στην έννοια λάθη.

11ο Φιλοσοφικό(Λογικό) Δοκίμιο: Η απαλλαγή από τα προβλήματα

          Η σημερινή μου ανάρτηση, όπως μπορεί κανείς να καταλάβει εύκολα κι από τον τίτλο, θα έχει ως θέμα τα προβλήματα και κυρίως το πώς μπορούμε να απαλλαγούμε από αυτά(άλλο ένα δείγμα πρακτικής φιλοσοφίας). Τα προβλήματα είναι κάποιες δυσάρεστες καταστάσεις, οι οποίες μας εμποδίζουν να πετύχουμε κάποιον στόχο μας ή να ασχοληθούμε με άτομα, πράγματα ή δραστηριότητες που αγαπάμε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, και μας προκαλούν έτσι δυσαρέσκεια(αλλά και γενικά όλες οι καταστάσεις που μας προκαλούν αρνητικά συναισθήματα). Η απαλλαγή από τα προβλήματα, η οποία φυσικά δεν μπορεί να είναι ολική, καθώς δεν υπάρχει ζωή χωρίς προβλήματα, είναι πολύ σημαντική και χρήσιμη για την υγεία της ψυχής μας, την οποία βλάπτουν τα αρνητικά συναισθήματα, όπως η δυσαρέσκεια.

10ο Φιλοσοφικό(Λογικό) Δοκίμιο: Ο δρόμος της επιτυχίας

          Σε ένα από τα προηγούμενά μου δοκίμια έκανα λόγο για την ευτυχία, αναφέροντας πως αυτό το συναίσθημα επιτυγχάνεται όταν ο άνθρωπος πετύχει κάποιον από τους θεμελιώδεις στόχους της ζωής του. Σήμερα, σε μια αποθέωση της πρακτικής χρησιμότητας της (πρακτικής εδώ) φιλοσοφίας, θα εκθέσω μια δική μου προσέγγιση σχετικά με το πώς μπορεί ο άνθρωπος να πετύχει τους στόχους του. Ή μάλλον θα εκθέσω τη σωστότερη κατά τη γνώμη μου προσέγγιση, αφού δεν υπάρχει μόνο ένας δρόμος. Ο δρόμος που εγώ προτείνω έχει 7 βήματα. Πριν αρχίσω βέβαια πρέπει να πω και κάτι τελευταίο. Πάντα υπάρχει κι ο παράγοντας τύχη στην προσπάθεια για την επίτευξη ενός στόχου. Όμως ο παράγοντας αυτός είναι ακαθόριστος και δεν μπορούμε να τον ελέγξουμε, οπότε δεν έχει νόημα να αναφερθώ σε αυτόν.