2ο Ψυχολογικό Δοκίμιο:Οι φθηνές απομιμήσεις της αγάπης

          Στο προηγούμενο ψυχολογικό δοκίμιο έγινε λόγος για την αγάπη, το, ίσως, δυνατότερο και σημαντικότερο συναίσθημα. Όπως εύκολα λοιπόν μπορεί να καταλάβει κανείς, η αγάπη μπορεί να προσφέρει πολλά στον άνθρωπο. Είναι όμως δύσκολο να αγαπήσει κάποιος με γνήσιο τρόπο, λόγω των χαρακτηριστικών της γνήσιας αγάπης, που είναι πολλά και <<απαιτητικά>>, κι ακόμα δυσκολότερο να αγαπηθεί, εξαιτίας του γεγονότος ότι για να γίνει αυτό πρέπει να προσφέρει, κάτι που λίγοι είναι διατεθειμένοι να κάνουν, της καχυποψίας που υπάρχει στις ανθρώπινες σχέσεις σήμερα, της τάσης των ανθρώπων να αγαπούν τα άψυχα αντικείμενα περισσότερο από τα έμψυχα όντα. Το βασικό βέβαια είναι και στις δύο περιπτώσεις, όσο παράξενο κι αν φαίνεται, ότι οι άνθρωποι σήμερα δεν ξέρουν, στην πλειονότητά τους, να αγαπούν(γνήσια), αφού δεν το καλλιεργούν. Κι έτσι δημιουργήθηκαν μερικές φθηνές απομιμήσεις της αγάπης. Με αυτές συμβαίνει ότι και με τα ψεύτικα κοσμήματα. Είναι πολύ πιο φθηνά(=εύκολο) να τα αποκτήσεις, όμως λάμπουν λιγότερο και σπάνε ευκολότερα από τα γνήσια. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με τις απομιμήσεις τις αγάπης, που υπακούουν σε έναν από τους βασικούς κανόνες της αγοράς: (9,9 στις 10 φορές) ό,τι πληρώσεις, παίρνεις. Βέβαια, οφείλω να διευκρινίσω ότι όταν μιλάω για απομιμήσεις της αγάπης εννοώ περιπτώσεις ελλιπούς αγάπης(που στερείται κάποιο/κάποια από τα χαρακτηριστικά της γνήσιας) κι όχι για περιπτώσεις υποκρισίας. Είναι δηλαδή άλλα συναισθήματα, τα οποία συγχέονται με τη γνήσια αγάπη, επειδή έχουν κάποια ίδια χαρακτηριστικά. Περιπτώσεις κατά τις οποίες κάποιος υποκρίνεται αγάπη δε συνιστούν ούτε γνήσια αγάπη, ούτε απομίμησή της, οπότε δεν θα αναφερθώ παρακάτω σε τέτοιες.

1ο Κοινωνιολογικό Δοκίμιο: Οι δύο μορφές άτυπου κοινωνικού εξαναγκασμού

         Όλες οι κοινωνίες έχουν νόμους, οι οποίοι ρυθμίζουν τη συμπεριφορά των μελών τους. Ένα χαρακτηριστικό των νόμων είναι ότι επιβάλλουν πρότυπα συμπεριφοράς απαραίτητα για την ομαλή λειτουργία της κοινωνίας. Ένα δεύτερο χαρακτηριστικό τους είναι ότι η τήρησή τους είναι απαραίτητη, αφού, όταν κάποιος τους παραβεί, τιμωρείται. Κι όσο κι αν υπάρχουν αρκετά παραδείγματα ότι η απόδοση του ανθρώπου που κάνει κάτι εξαναγκαζόμενος πέφτει, ανάλογα με την υπερηφάνειά του, οι νόμοι είναι απαραίτητο να υπάρχουν, μιας και διαφορετικά η κοινωνία θα μετατρεπόταν σε ζούγκλα κι ο καθένας θα έκανε ότι ήθελε. Επομένως, αν κι οι νόμοι περιορίζουν τους ανθρώπους, είναι απαραίτητοι για την ομαλή λειτουργία της κοινωνίας. Όλη αυτή την αναφορά στους νόμους, οι οποίοι αποτελούν τυπική μορφή κοινωνικού εξαναγκασμού, την κάνω θέλοντας να τους αντιδιαστέλλω με τις δύο μορφές άτυπου κοινωνικού εξαναγκασμού, στις οποίες θα αναφερθώ στη συνέχεια.

1ο Ψυχολογικό Δοκίμιο:Το συναίσθημα της γνήσιας αγάπης

          Ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της φύσης είναι η ανθρώπινη ψυχή,το πώς δηλαδή σκέφτεται κι αισθάνεται ένας άνθρωπός και το ποια είναι τα κίνητρα που τον ωθούν να κάνει ή όχι μία πράξη.Ξεκινάω λοιπόν από σήμερα την προσπάθεια να λύσω,στο βαθμό που μπορώ,αυτό το γρίφο και να δώσω απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα,αναλύοντας τα διάφορα ανθρώπινα συναισθήματα.Το πρώτο,με το οποίο θα ασχοληθώ,είναι το συναίσθημα της αγάπης,της γνήσιας αγάπης,για το οποίο θα προσπαθήσω να αναφέρω:α)το πώς προκαλείται,β)το πώς βιώνεται,γ)το πώς επηρεάζει τον άνθρωπο.Πρέπει βέβαια να αναφέρω εκ των προτέρων α)ότι θα στηριχθώ σε προσωπικές παρατηρήσεις,οι οποίες ίσως να μην αφορούν όλους τους ανθρώπους,β)ότι η αγάπη δεν υπάρχει μόνο προς τους άλλους ανθρώπους αλλά μπορεί να υπάρξει και ως προς άλλα πράγματα,έμψυχα ή άψυχα,υλικά(εννοώ την ειλικρινή αγάπη για ένα αντικείμενο κι όχι τον υλισμό,τη θεοποίηση των υλικών πραγμάτων) ή άυλα, ακόμα και προς δραστηριότητες.

3ο Φιλοσοφικό(Λογικό) Δοκίμιο:Οι επιπτώσεις της απουσιάς παιδείας για τον άνθρωπο και την κοινωνία του

          Στις προηγούμενες δύο αναρτήσεις που είχαν ως θέμα την παιδεία ανέφερα το πόσο σημαντικό είναι το αγαθό αυτό για τον άνθρωπο,καθώς και το πως μπορεί να αποκτηθεί από αυτόν.Σε αυτήν,την τρίτη(και μάλλον τελευταία ανάρτηση) με θέμα την παιδεία θα επιχειρήσω να εξετάσω αναλυτικότερα(γιατί ήδη έχω αναφέρει κάποιες επιγραμματικά) τις επιπτώσεις που έχει η απουσία της παιδείας για τον άνθρωπο και την κοινωνία του.

2ο Άρθρο:Η Δύση της δημοκρατίας στην Ελλάδα

                                                 

                                    
 
          Ήρθε κι η ώρα της ΕΡΤ,η οποία είναι το επόμενο θύμα των πρωτοφανών αποφάσεων των κυβερνώντων(και βασικά ενός συγκεκριμένου κόμματος),στα πλαίσια των περικοπών που επιτάσσει η δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας μας,να κλείσει φανερώνοντας για ακόμα μια φορά την έκπτωση,τη δύση της δημοκρατίας στη χώρα που τη γέννησε.Κι όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν οι <<κύριοι>> αυτοί πως αυτή η απόφαση είναι δίκαιη κι ότι μικρές επιπτώσεις θα έχει για τη χώρα και τους Έλληνες,εγώ έχω σοβαρές αμφιβολίες και για τις δύο αυτές θέσεις.

2ο Φιλοσοφικό(Λογικό) Δοκίμιο:Η απόκτηση της παιδείας

          Στην προηγούμενη ανάρτηση,εξέτάστηκε η έννοια <<παιδεία>>,καθώς και το πόσο σημαντικό είναι το αγαθό αυτό για τον άνθρωπο.Γνωρίζοντας λοιπόν την αξία της παιδείας είναι χρήσιμο να αναφερθούν οι τρόποι με τους οποίους αποκτάται αυτή από τον άνθρωπο.Και,καθώς όπως έχει ήδη αναφερθεί,τα βασικότερα από τα στοιχεία που συναπαρτίζουν την παιδεία είναι τρία,η ηθική αρετή(όπως ονομάζεται από τον Αριστοτέλη),η κριτική σκέψη και το (<<καλό>>) καλλιτεχνικό αισθητήριο,το καλύτερο είναι να εξεταστεί ξεχωριστά για το καθένα το πώς μπορεί να γίνει κτήμα του ανθρώπου.

1ο Φιλοσοφικό(Λογικό) Δοκίμιο:Η αξία της παιδείας

          Ένα εκ των πλέον σύνθετων θεμάτων προς διερεύνηση είναι το θέμα της παιδείας.Και αν η παιδεία πολύ συχνά προβάλλεται ως η λύση σε σοβαρότατα προβλήματα της εποχής μας,κι αν η απουσία παιδείας ως το βασικό αίτιο των προβλημάτων αυτών,πολλοί λίγοι είναι αυτοί που αντιλαμβάνονται σε (αρκετά) μεγάλο βαθμό το τι τελικά είναι η παιδεία και πόσο σημαντική είναι για τον άνθρωπο.Στόχος μου λοιπόν είναι να ορίσω με το κείμενο αυτό την πολύ σύνθετη αυτή έννοια και να καταδείξω τη σημασία της για τον άνθρωπο.